معنی مذاع

[ مَ ذْ ذا ] (ع ص) دروغگوی. (منتهی الارب). کذاب. (متن اللغة) (اقرب الموارد). || مرد بی وفا. آنکه حفظ غیب کسی نکند. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). متملقی که وفا ندارد و در حق احدی حفظالغیب ننماید. (از متن اللغة). || آنکه راز را نتواند نگاهداشت. (منتهی الارب). که رازدار نیست. (از متن اللغة) (از اقرب الموارد). || پیوسته گردنده. آنکه بجائی مقیم نشود. (منتهی الارب). که در حرکت است و ثابت نیست. (از اقرب الموارد): ظل مذاع؛ سایه ای که می گردد و ثابت نیست. (از متن اللغة). || آنکه بول او پیش از وقتش روان شود. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). که بولش یا آب منی او قبل از موعد جاری گردد. (از متن اللغة).