معنی مدین

[ مَ ] (ع ص) مرد وام دار. (منتهی الارب). مدیون. (متن اللغة). که مالی را تا مدتی به قرض گرفته است. (از اقرب الموارد). || پاداش یافته. (منتهی الارب). مجزی محاسب. (اقرب الموارد). مزدداده شده. (فرهنگ خطی). || (اِ) بنده. (منتهی الارب) (مهذب الاسماء). عبد. (متن اللغة). خدمتکار. (ناظم الاطباء). و تأنیث آن مدینة است. (از المنجد). || شیر بیشه. (منتهی الارب). اسد. (متن اللغة).[ مُ ] (ع ص) وام دهنده. طلبکار. که وام داده است. || وام گیرنده. بدهکار. وامدار. که چیزی را قرضی خریده است و وامدار است. (از متن اللغة). || پاداش دهنده. عوض دهنده. جزادهنده. (ناظم الاطباء).[ مَ ] (ع ص) خسیس. فرومایه. ضعیف. سست. (آنندراج): ادانه؛ فرومایه و ضعیف گردانید او را. (منتهی الارب). رجوع به ادانة شود.[ مُ دَیْ یِ ] (ع ص) بر دین خود گذارنده کسی را. (از آنندراج). متحمل و بردبار در امور دین. (ناظم الاطباء): دَیَّنَهُ؛ بر دین خود گذاشت او را. (منتهی الارب). نعت فاعلی است از تدیین. رجوع به تدیین شود.[ مَ دْ یَ ] (اِخ) شهری است [ به عربستان ] خرم و بر کران دریا، و اندروی چاهی است که [ گویند ] موسی از وی آب برکشید بسوی گوسپندان شعیب علیهماالسلام. (حدود العالم ص ۱۶۹). نام شهر شعیب پیغمبر. (مهذب الاسماء). نام شهر قوم شعیب است در مقابل تبوک، واقع شده در ساحل بحر قلزم در شش منزلی، و از تبوک بزرگتر است. چاهی که گوسفندان حضرت موسی از آن سیراب شده اند در این مکان است. (از معجم البلدان). شهری است بر کنار دریای مغرب. (غیاث اللغات) (برهان قاطع). و آن بر دشت بر ساحل غربی دریای متوسط واقع بود. (قاموس کتاب مقدس): رسد دست تو از مشرق به مغرب ز اقصای مداین تا به مدین.منوچهری. و شیعب را شهری بود که نام آن مدین بود. (قصص الانبیاء ص ۹۴).[ مَ دْ یَ ] (اِخ) جد قبیله ای است که ابراهیم خلیل از آن است، گویا قبل از موسی کلیم اللََّه می زیسته و بلدهٔ مدین در ساحل بحر قلزم به فرزندان او منسوب است. قلقشندی دیار آنان را سرزمین عاد و ارض معان بین شام و حجاز نوشته است. رجوع به الاعلام زرکلی ج ۸ ص ۸۰ و صبح الاعشی ج ۱ ص ۳۱۴ و سبائک الذهب ص ۱۵ و معجم البلدان ج ۷ ص ۴۱۸ شود.[ مَ دْ یَ ] (اِخ) (بنو...) بنومدین بن ابراهیم، قومی از عرب بادیه، و این قوم را شعوب و قبایل بسیار بود و به دیار عاد و ارض معان از اطراف شام متصل به حجاز از زمین قوم لوط منازل داشته اند و شعیب بر آنان مبعوث شد و ایمان نیاوردند و هلاک شدند. (یادداشت مؤلف).