معنی مدفن

[ مَ فَ ] (ع اِ) جای دفن. محل گور. (ناظم الاطباء). جائی که در آن دفن کرده اند کسی یا چیزی را. (یادداشت مؤلف). ج، مدافن : سلطان بفرمود تا در برابر مدفن مأمون درختها فروبردند و همه را بر درخت کشیدند. (ترجمهٔ تاریخ یمینی ص ۴۰۶).[ مُ دْ دَ فَ ] (ع ص) پوشیده شده. پنهان کرده. (ناظم الاطباء). مستور. (از اقرب الموارد): اِدَّفَنَهُ؛ دفنه. (از متن اللغة).[ مُ دْ دَ فِ ] (ع ص) پوشاننده. (ناظم الاطباء). نعت فاعلی است از ادفان. رجوع به ادفان شود. || بنده ای که پنهان شود از آقای خود بخصوص از ترس فروختن. (ناظم الاطباء). رجوع به ادفان و نیز رجوع به دفون شود.