معنی مدرسه

[ مَ رَ / رِ سَ / سِ ] (ع اِ) آنجا که درس دهند و درس خوانند. آموزشگاه. مکتب. دبستان. دبیرستان. جای تدریس. جای آموختن علوم و فنون. - مدرسهٔ ابتدائی؛ مدرسه ای که در آن کودکان نوآموز را درس آموزند و دورهٔ آن در ایران شش سال بود و اکنون پنج سال است. دبستان. - مدرسهٔ دولتی؛ مدرسه ای که از طرف دولت و با هزینهٔ دولتی تأسیس شده باشد و از شاگردان آن بابت حق التعلیم پولی نگیرند یا مبلغی اندک گیرند. مقابل مدرسهٔ غیر دولتی و مدرسهٔ ملی. - مدرسهٔ راهنمائی؛ مدارسی که اخیراً در ایران تأسیس شده است و دانش آموزان را پس از گذراندن دورهٔ پنج سالهٔ ابتدائی بدانها هدایت کنند تا با آموختن مقدماتی از فنون و حرف متداول برای خدمات آزاد اجتماعی آماده شوند. این مدارس در نظام جدید آموزشی ایران جانشین دورهٔ اوّل دبیرستانهاست. - مدرسهٔ عالی؛ مدرسه ای که در آن کسانی درس خوانند که دورهٔ دوم متوسطه را گذرانده باشند. دانشگاه. - مدرسهٔ غیرانتفاعی. رجوع به مدرسهٔ ملّی شود. - مدرسهٔ متوسطه؛ مدرسه ای که بین دبستان (اکنون بین دورهٔ راهنمائی) و مدرسهٔ عالی است و دورهٔ آن شش سال (اکنون ۴ سال) است. و دانش آموزان آن در رشته های گوناگون علم و ادب درس خوانند. - مدرسهٔ ملی؛ مدرسه ای که هزینهٔ شخص یا اشخاصی را میپردازند و از دانش آموزان و یا دانش جویان در مقابل تعلیم، پول دریافت می کنند. مدرسهٔ غیرانتفاعی.