معنی مخطر

[ مُ طِ ] (ع ص) کسی که خود را گرو گرداند برای حریف و برآید برای جنگ وی. (آنندراج) (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). کسی که خود را در مقابل حریف آورد و مبارزت کند با وی. (ناظم الاطباء). || مال را به گرو در میان نهنده. (آنندراج) (از اقرب الموارد) (از منتهی الارب). کسی که مال خود را به گرو درمیان نهد. (ناظم الاطباء). || هم قدر و هم منزلت کسی. (آنندراج) (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). || گروبندنده. و رجوع به اخطار شود. || آنکه اخطار می کند و چیزی را به یاد می آورد. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). || به مخاطره افتاده: اخطر المریض؛ دخل فی الخطر فهو مخطر فی الکل. (اقرب الموارد) (از محیط المحیط).[ مَ طَ ] (ع اِ) عهد. (منتهی الارب) (اقرب الموارد) (تاج العروس) (ناظم الاطباء) (از محیط المحیط). یقال لاجعلها اللََّه آخر مخطر منه؛ ای آخر عهد منه. (اقرب الموارد) (از تاج العروس) (محیط المحیط).