معنی مخشف

[ مُ شِ ] (ع ص) ظبیة مخشف، ماده آهوی بچه دار. (منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).[ مَ شَ ] (ع اِ) منجمدشدنگاه آب. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (آنندراج). مکان منجمد شدن آب و جای یخ بستن. (ناظم الاطباء). یخدان. (نشوء اللغة ص ۲۵).[ مِ شَ ] (ع ص) درآینده در چیزی. (منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). || دلیر به شبروی. (منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). دلیر به شب رفتن. (دهار). || گرد برآینده به شب. (منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد). خرامنده به شب. (ناظم الاطباء). || (اِ) شیر که اسد است. (منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد). شیر بیشه. (ناظم الاطباء). || راهبر دانا. (منتهی الارب). (آنندراج) (از اقرب الموارد). و رجوع به مادهٔ بعد شود.[ مُ خَ شْ شِ ] (ع ص) رهبر دانا. (ناظم الاطباء). رهبری کننده. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). و رجوع به مِخشَف شود. || آنکه به زور می شکند. (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون). || گرفتار به خارش که مانند پیران بر زمین رود. (ناظم الاطباء). آنکه مبتلا به بیماری گریاتاول باشد از این روی در رفتن پاهای خود را گشاد نهد. (از فرهنگ جانسون).