معنی محیوک
[ مَ ] (ع ص) بافته : و رساله ای در ذکر صحابه رضوان اللََّه علیهم که لمعه ای است از بوارق بیان و حدائق بنان او عتبی در اصل کتاب آورده است خطا و خطهٔ محاسن بود و ربط کلام او چون خون در مفصل و سحر محصل و وشی محیوک و تبر مسبوک. (ترجمهٔ تاریخ یمینی نسخهٔ خطی کتابخانهٔ دهخدا ص ۲۳۶).
کلمات همقافیه با «محیوک»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «وک» برای سرودن شعر