معنی محیا
[ مَ حْ ] (ع اِ) مَحیی ََ. مقابل ممات. حیات:{/B سَوََاءً مَحْیََاهُمْ وَ مَمََاتُهُمْ سََاءَ مََا یَحْکُمُونَ . ۱۳-۱۹۴۵:۲۱/}(قرآن ۴۵/۲۱). مقابل مرگ. زندگی. (آنندراج). محیای و مماتی؛ یعنی زندگانی من و مرگ من. (ناظم الاطباء). در محیا و ممات؛ در زندگی و مرگ. ج، محایا. (منتهی الارب). || حیوة؛ زندگانی. (السامی). زندگی و وقت یا جائی که زندگی می کنند. (ناظم الاطباء). مقابل موت و مرگ : {/Bقُلْ إِنَّ صَلاََتِی وَ نُسُکِی وَ مَحْیََایَ وَ مَمََاتِی لِلََّهِ رَبِّ اَلْعََالَمِینَ . ۱-۱۲۶:۱۶۲/}(قرآن ۶/۱۶۲). اثر نماند ز من بی شمایلت آری اَری ََ مَآثِرَ مَحْیایَ مِنْ مُحَیّاکِ. حافظ (دیوان ص ۳۲۴).[ مُ حَ یْ یا ] (ع اِ) روی. (مهذب الاسماء). چهره. روی مردم. چهرهٔ انسان و غیر آن. (غیاث). رخسار. صورت. رخ : اثر نماند ز من بی شمایلت آری اَری ََ مَآثِرَ مَحْیایَ مِنْ مُحَیّاکِ.حافظ. || (ص) درود و سلام و تحیة فرستاده شده. (ناظم الاطباء). اسم مفعول از تحیة. (از معجم البلدان).
کلمات همقافیه با «محیا»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «یا» برای سرودن شعر