معنی محفهدار
4 بازدید
[ مِ حَ فْ فَ ] (نف مرکب) دارندهٔ محفه. برندهٔ محفه : دل کو محفه دار امید است نزد اوست تا چون کشد محفهٔ ناز استر سخاش. خاقانی. رجوع به محفه شود.
کلمات همقافیه با «محفهدار»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «ار» برای سرودن شعر