معنی مجلسی

[ مَ لِ ] (ص نسبی) اهل مجلس و نشسته در مجلس. ج، مجلسیان. (ناظم الاطباء): بر من که صبوحی زده ام خرقه حرام است ای مجلسیان راه خرابات کدام است.سعدی. ای مجلسیان سوز دل حافظ مسکین از شمع بپرسید که در سوز و گداز است. حافظ.[ مَ لِ ] (اِخ) ملامحمد باقربن ملا محمد تقی مجلسی، از بزرگترین و معروفترین علمای شیعه در عهد صفویه است که به سال ۱۰۳۷ هـ . ق. در اصفهان متولد شد و در سال ۱۱۱۱ یا ۱۱۱۰ در زمان سلطنت شاه سلطان حسین صفوی وفات یافت و در جامع عتیق اصفهان مدفون شد. وی در اواخر عهد شاه سلیمان و قسمت عمده از عهد شاه سلطان حسین دارای رتبت شیخ الاسلامی و امام جمعه و صاحب اختیار امور دینی کل کشور بود و نیز حائز ریاست علمی و سیاسی گردید. تعداد تألیفات مجلسی متجاوز از شصت مجلد است که معروفتر و مهمتر از همه به زبان عربی «بحارالانوار فی اخبار الائمة الاطهار» است. این کتاب شامل ۲۶ جلد و در حقیقت دائرة المعارف شیعهٔ اثناعشری است. از تألیفات دیگر او مجموع کتب دینی و اخلاقی است که به زبان فارسی ساده نوشته شده است و مهمترین آنها عبارتند از: حق الیقین در اصول دین. حلیة المتقین در آداب و سنن. حیات القلوب در تاریخ انبیا و پادشاهان و ائمه. عین الحیات، در وعظ و زهد و مذمت دنیا. زادالمعاد، جلاءالعیون در تاریخ حیات و مصائب و معجزات ائمهٔ شیعه. تحفة الزائر، ربیع الاسابیع، مشکوة الانوار در فضیلت قرائت قرآن. مقیاس المصابیح در تعقیبات نماز و رساله های متفرق بسیار. وی به مجلسی پسر و مجلسی دوم (ثانی) نیز معروف است. و رجوع به ریحانةالادب ج ۵ و روضات الجنات ج ۱ ص ۱۱۸ و ۱۲۴ و اعلام زرکلی ج ۳ ص ۸۶۸ و قصص العلماء صص ۱۴۷-۱۶۵ و سبک شناسی ج ۳ ص ۳۰۴ و تاریخ ادبیات براون ترجمهٔ رشید یاسمی ص ۲۵۷ و ۲۶۳ شود.[ مَ لِ ] (اِخ) ملامحمد تقی بن مقصود علی اصفهانی مشهور به مجلسی اول یا مجلسی پدر از علمای متبحر شیعهٔ اثنا عشری است که در فقه و تفسیر و رجال از افاضل عصر خود بود و اخبار و احادیث شیعهٔ امامیه را جمع آوری کرده است. وی از شاگردان شیخ بهایی و ملاعبداللََّه شوشتری و پدر ملا محمد باقر مجلسی است و در زمان شاه عباس کبیر می زیسته است. مجلسی به سال ۱۰۷۰ هـ . ق. وفات یافت و در جامع عتیق اصفهان مدفون گردید. او راست: احیاء الاحادیث فی شرح تهذیب الحدیث که شرح تهذیب طوسی است. حاشیهٔ صحیفهٔ سجادیه. حاشیهٔ نقد الرجال. شرح صحیفهٔ سجادیه به عربی. شرح صحیفهٔ سجادیه به فارسی و کتب دیگر. (از ریحانةالادب ج ۵ صص ۱۹۸-۲۰۱). و رجوع به روضات الجنات ص ۱۲۹ و قصص الانبیاء ص ۱۶۷ و تاریخ ادبیات براون ترجمهٔ رشید یاسمی ص ۲۶۱ و ۲۶۳ شود.