معنی مجلدی گرگانی

[ مُ جَ لْ لَ یِ گُ ] (اِخ) نام او را عوفی ابوشریف احمدبن علی مجلدی گرگانی آورده است. اشعار او در لباب الالباب و ترجمان البلاغه به نام مخلدی و در چهارمقاله به نام «شریف مجلدی» و لغت فرس اسدی چ تهران یک بار به نام مخلدی و چند بار به نام مجلدی آمده است و با توجه به این منابع مختلف اسم این شاعر «شریف مجلدی» یا «مخلدی» و یا «ابوشریف مجلدی» یا «مخلدی» بوده است و چون در دو بیت معروف خود از آنچه از دولت سامان باقی مانده سخن گفته و نام آن دولت را چون دولتی گذشته همراه دولت آل ساسان آورده است بنابراین پس از روزگار امرای سامانی می زیسته و چون نام او در ترجمان البلاغه که ظاهراً در اواخر قرن پنجم تألیف شده است آمده، بنابراین پیش از عهد تألیف این کتاب زندگی می کرده و بدینسان می توان وی را از شاعران اواخر قرن چهارم و اوایل قرن پنجم محسوب داشت. از اشعار او این دو بیت در چهارمقاله و لباب الالباب آمده است: از آن چندان نعیم این جهانی که ماند از آل ساسان و آل سامان ثنای رودکی مانده ست و مدحت نوای بار بد مانده ست و دستان. و ابیات ذیل در ترجمان البلاغه آمده: هر که را بهره کرد ایزد فرد دانش و امن و تندرستی و خورد زین جهان بهرهٔ تمامی یافت گو به گرد دگر فضول مگرد کآرزو را کرانه نیست پدید آز را خاک سیر داند کرد. (از تاریخ ادبیات دکتر صفا ج ۱ چ ۲ ص ۵۶۰ و ۵۶۱) و رجوع به همین مأخذ و لباب الالباب ج ۱ ص ۱۳، ۱۴، ۱۱۹ و تعلیقات چهارمقاله بقلم دکتر معین ص ۷۴، ۷۵، ۴۷۲ و احوال و اشعار رودکی ج ۳ ص ۱۱۳۳ شود.