معنی واژه مثوی
5 بازدید
[ مَ ثْ وا ] (ع اِ) مقامگاه. (دهار). منزل و جای باش. ج، مثاوی. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). جای آرام و قرارگاه. ج، مثاوی. (آنندراج). منزل. یقال: نزلوا مثوی مبارکاً؛ ای منزلاً. ج، مثاوی. (محیط المحیط). اقامت. جای. منزل. مقام: سقی اللََّه ثراه و جعل الجنة مثواه. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا):[ مُ ثْ ] (اِخ) نام نیزهٔ آن حضرت صلی اللََّه علیه و آله. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء).[ مَ ثْ وی ی ] (ع ص) مدفون و دفن شده. (ناظم الاطباء).