معنی متغیل
6 بازدید
[ مُ تَ غَ یْ یِ ] (ع ص) درخت ستبر و درهم پیچیده. (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون). درخت سایه افکن و درهم پیچیده. (آنندراج) (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). - کسی که پیوسته در بیشه و جنگل زیست میکند، ساکن در جنگل. (ناظم الاطباء). مرد در بیشه درآینده و پاینده در آن و ثابت در غیل. (آنندراج). - دارای جنگل. (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون).
کلمات همقافیه با «متغیل»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «یل» برای سرودن شعر