معنی متزنح
5 بازدید
[ مُ تَ زَنْ نِ ] (ع ص) بردارنده و بلند کننده نفس خود را زاید از مرتبهٔ خود و تکبر نماینده. (آنندراج) (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). کسی که خود را بالاتر از مرتبه و درجه ای که دارد وا می دارد. (ناظم الاطباء). || کسی که به بی پروائی و به طور آشکار و از روی غرور سخن می راند. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). و رجوع به تزنح شود.
کلمات هم‌قافیه با «متزنح»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «نح» برای سرودن شعر