معنی متراکب

[ مُ تَ کِ ] (ع ص) بر هم نشسته. (آنندراج) (غیاث). و رجوع به تراکب شود. || توده شده و انباشته شده بر روی هم دیگر. || استوار و محکم و قوی. (ناظم الاطباء). و رجوع به تراکب شود. || (اصطلاح علم عروض) یکی از اصناف قوافی است که دارای سه متحرک و یک ساکن باشد مانند: از عشق تو من در جهان سمرم. و این فاصلهٔ صغری است و در اشعار عجم در چهار افاعیل بیش نیفتد. (المعجم چ مدرس رضوی چ ۱ ص ۲۰۶). صاحب کشاف اصطلاحات الفنون ذیل قافیه آرد: انواع قافیه به اعتبار تقطیع پنج است... مترادف و متدارک و متکاوس و متواتر و متراکب... و متراکب آن که به حسب تقطیع از ساکنی که در آخر اوست تا اول ساکنی که پیش از این ساکن است سه متحرک واسطه باشد مثال این معما به اسم بها. شعر: ای عطائی دل و دین رفت ز ماسوی عدم در دل ما چو رقم بست سر زلف صنم. (کشاف ج ۲ ص ۱۲۴۰).