معنی متثول
6 بازدید
[ مُ تَ ثَ وْ وِ ] (ع ص) فروگیرنده به دشنام و به قهر و زدن. (آنندراج) (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). آن که مجروح می کند کسی را به واسطهٔ زدن. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). || آن که اندوخته می کند بهترین چیزها را. || رسوا و بدنام و گستاخ و بی ادب. (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون). || زنبوران عسل گردآمده. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (از فرهنگ جانسون). و رجوع به تثول شود.
کلمات همقافیه با «متثول»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «ول» برای سرودن شعر