معنی متاساة
4 بازدید
[ مُ ] (ع مص) (از «ت س و») رنجانیدن کسی را و استخفاف او کردن. (آنندراج). تاساه متاساة، رنجانید وی را و استخفاف او کرد. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (از ناظم الاطباء).
کلمات همقافیه با «متاساة»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «اة» برای سرودن شعر