معنی مایین

(اِخ) از نواحی شیراز است. (انجمن آرا) (آنندراج). مایین شهرکی است در میان کوهستان افتاده در زیر گریوه ای و سر راه است و سردسیر است و آب روان خوش دارد وغله و میوه خیزد نه بسیار... (فارسنامهٔ ابن البلخی ص ۱۲۳). شهرکی است در میان کوهستان بر راه کوشک زرد و هوایش معتدل و به سردی مایل است آب روان دارد و حاصلش غله و میوه... و آنجا مزار شیخ گل اندام است و در پای گریوه، مزار امام زاده اسماعیل بن موسی کاظم است و آن شهرک قصبهٔ عمل «رامجرد» است. (نزهةالقلوب چ لیدن جزء۳ ص ۱۲۴). شهری میان کوشک زرد و شیراز، ابن بطوطه گوید از یزد خاص (یزد خواست) به دشت روم و از آنجا به مایین رفتم. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). و رجوع به نزهةالقلوب ص ۱۲۳، ۱۸۵ و ۲۱۸ شود.