معنی مایحتاج

[ یُ / یَ ] (ع اِ مرکب) به ضم یای تحتانی در اصل مایحتاج الیه بود به معنی آنچه حاجت کرده شود به سوی آن، در استعمال لفظ الیه را که صلهٔ آن است حذف نمایند. (غیاث) (آنندراج). دربا و هرچیز لازم و ناگزیر. (ناظم الاطباء). دربایست. ناگزیر. آنچه بدان نیاز بود. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا): جماعتی کاروانیان بر در رباطی مقام کردند و هرکس به مایحتاج وقت خویش مشغول شد. (سندبادنامه ص ۳۱۸). شرط عاقل و فرزانه آن بود که مایحتاج اوقات زمستان در ایام تابستان مهیا کند. (سندبادنامه ص ۱۲۲). و مایحتاج مهمانی و غیر آن از نفقهٔ خیل و خدم... (ترجمهٔ محاسن اصفهان ص ۵۰). رخت و اسباب و مایحتاج بکلی بدانجا کشید. (ترجمهٔ محاسن اصفهان ص ۹۷).