معنی ماه برکوهان

معنی ماه برکوهان

[ بَ ] (اِ مرکب) نوایی است که خنیاگران بزنند. (لغت فرس اسدی چ اقبال ص ۳۵۵). نام لحنی باشد از مصنفات باربد و آن لحن بیست ویکم است از سی لحن باربد. (برهان). نام لحنی است از سی لحن باربد، مطرب پرویز. (انجمن آرا) (آنندراج). ماه ابرکوهان (ماه بالای کوهسار) و آن از جمله دستانها و آهنگهایی بود که باربد ساخته بود و در زمان خسروپرویز همچون «سروستان» و «آرایش خورشید» و «نوروز بزرگ» و «نوش لبان» در وصف جشنهای فصول مختلف خاصه در تهنیت بهار و مناظر طبیعت و مسرات حیات بوده است. (از ترجمهٔ ایران در زمان ساسانیان ص ۵۰۸): زبهر سور به بزم تو خسروان جهان همی زنند شب و روز ماه برکوهان. عنصری (از لغت فرس اسدی). چو لحن ماه برکوهان گشادی زبانش ماه برکوهان نهادی. نظامی (خسرو شیرین چ وحید ص ۱۹۲). من از فراق تو پرغم تو شاد با هرکس همی زنی به شب و روز ماه برکوهان. قاضی عثمان (از فرهنگ جهانگیری).

کلمات هم‌قافیه با «ماه برکوهان»

مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ان» برای سرودن شعر

راهنمای اختصارات لغت‌نامه دهخدا

نشانه‌های اختصاری و معانی آن‌ها

اِ = اسم

اِخ = اسم خاص

اِ صوت = اسم صوت

اِ فعل = اسم فعل

اِ مرکب = اسم مرکب

اِ مص = اسم مصدر

ص = صفت

ص نسبی = صفت نسبی

ن تف = نعت تفضیلی

نف = نعت فاعلی

ن ل = نسخه بدل

ن م = نعت مفعولی

ع = عربی

ظ = ظاهراً

ج = جلد

ج، = جمع

جِ = جمعِ…

جج، = جمع‌الجمع

ججِ = جمع‌الجمعِ…

ص = صفحه

صص = صفحات

مص = مصدر

مص مرکب = مصدر مرکب

ح = حاشیه

حامص = حاصل مصدر

چ = چاپ

|| = نشانه معنی بعدی مدخل

__ = نشانه ترکیب یا زیرمدخل

ق = قید

ق.م. = قبل از میلاد

م. = میلادی

(ص) = صلّی‌الله علیه و آله و سلم

(ع) = علیه‌السلام

(س) = سلام‌الله علیه

فان = فرهنگ اسدی نخجوانی

حفان = حاشیه فرهنگ اسدی نخجوانی

حبط = حبیب‌السیر چاپ طهران

خارج می‌شوید؟

برای خروج از سایت اطمینان دارید؟

برای دسترسی باید وارد شوید