معنی مالوا

[ لَ ] (اِخ) از ممالک ناحیهٔ وسطای رود سند است که در تصرف ساسانیان بوده است. (ایران در زمان ساسانیان ص ۱۵۸). بنقل بیرونی در التفهیم به عقیدهٔ هندوان مملکتی است در قبةالارض: و اما هندوان همی گویند که آنجا جایی است بلند، نام او لنک و آرامگاه دیو و پری است و بر آن خط که از لنک تا به کوه میرو کشد شهر اوزین است اندر مملکت مالوا و قلعهٔ روهیتک و دشت تانیشر و ولایت جمن ، آنگاه کوههای سردسیر با برفها که میان هندوستان اند و میان زمین ترک. (التفهیم صص ۱۹۳ -۱۹۴). و رجوع به همین مأخذ (متن و حاشیه) و تحقیق ماللهند ص ۸۲، ۹۳، ۹۹ و ۱۵۳ و مالوه در همین لغت نامه شود.