معنی مالزیا

[ لِ ] (اِخ) فدراسیونی که در سال ۱۹۶۳ دولت واحدی تشکیل داده و از دولتهای مشترک المنافع به شمار آمد. این فدراسیون از بهم پیوستن فدراسیون مالزی و سرزمینهای «سباه» (برنئوی شمالی قدیم) و ساراواک (سنگاپور، در آغاز عضو فدراسیون بود و در سال ۱۹۶۵ کناره گیری کرد.) تشکیل گردید. ۳۳۳۶۷۶ کیلومترمربع وسعت و ۱۰۰۷۱۰۰۰ تن سکنه دارد و پایتخت آن کوآلالامپور است. این کشور در منطقه استوائی واقع است و بزرگترین تولید کنندهٔ کائوچو و قلع در جهان است و غالب کانهای این کشور، مخصوصاً آهن، استخراج نشده مانده است. غذای عمدهٔ مردم این سرزمین برنج است. اکثریت مردم در مالزی متمرکزند که در آنجا اقلیتی از بومیان و چینیان هم سکونت دارند. (از لاروس). و رجوع به مادهٔ قبل شود.