معنی ماشوره

[ رَ / رِ ] (اِ) نی کوچکی را گویند که جولاهگان ریسمان برآن پیچند از برای بافتن. (برهان) (از ناظم الاطباء). نی پارهٔ کوچک میان تهی که جولاهگان دارند و ریسمانی بر آن پیچیده در ماکو نهند و جامه ببافند. (آنندراج). نی میان تهی که جولا ریسمان بر آن پیچد و در میان ماکو نهد و به تازی منسج گویند. (فرهنگ رشیدی). ماسوره. کردی، مسیره (نای، رشتهٔ آب). ترکی، ماسور، مآسوره. ماصوره، ماصره، مصره ارمنی، مسو. در اراک (سلطان آباد)، ماسوره ، آلتی که در آن قرقرهٔ نخ را جای دهند و جولاهان در بافتن آن بکار برند و نیزآلتی است در چرخ خیاطی که قرقرهٔ کوچک فلزی چرخ خیاطی در جوف آن و در قسمت زیر سوزن چرخ خیاطی جای دهند و نخ قرقره را به وسیلهٔ سوزن بیرون می آورند. (حاشیهٔ برهان چ معین). قصبه. زغوته. زاغوته. وشیعه. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا): به دفهٔ جد و ماشوره و کلابهٔ چرخ به آبگیر و به مشتوت و میخ کوب و طناب. خاقانی. پرمغز بود خدنگ دلخواه ماشوره بود همه تهی گاه.امیرخسرو. صنمة، ماشورهٔ پر و هر قدر از آن که میان کاواک باشد. (منتهی الارب). و رجوع به ماسوره شود. || نیی که یک سر آن را در دهان و سر دیگر در آب نهند و بمکند. (برهان) (ناظم الاطباء). نی. قصب و توسعاً هرچیزی بلند میان کاواک که از فلز یا شیشه و بلور کنند. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا): زن قدری زهر در ماشوره نهاد و یک جانب در اسافل برنا و دیگر سر در دهان گرفت. (کلیله، یادداشت ایضاً). و رجوع به ماسوره شود. - ماشورهٔ سیم؛ ماشوره ای که از نقره کرده باشند. - || کنایه از انگشت معشوق است : وز سر انگشت نگارینش گوئی که مگر غالیه دارد شوریده به ماشورهٔ سیم. معروفی. و رجوع به ترکیب «ماسورهٔ سیم» ذیل ماسوره شود. - ماشورهٔ عاج؛ ماشوره ای که از عاج کرده باشند: ده انگشتش چو ده ماشورهٔ عاج به سر بر هر یکی را فندقی تاج. (ویس و رامین) - || کنایه از گردن معشوق باشد. (برهان). کنایه از گردن سفید معشوق. (فرهنگ فارسی معین). گردن معشوق. (ناظم الاطباء). || مطلق لوله را هم می گویند. (برهان) (از آنندراج) (از انجمن آرا). لوله و لیسپنه. (ناظم الاطباء). و رجوع به ماسوره شود. || ریسمان خامی را نیز گویند که بر دوک پیچیده شود. (برهان) (از ناظم الاطباء). به معنی ریسمان خام که بر دوک پیچیده می شود و به هندی آن را پندیا گویند. (غیاث). و رجوع به ماسوره شود. || نوعی از بازی هم هست. (برهان). نوعی از بازی. (ناظم الاطباء). || فرهنگستان ایران این کلمه را معادل «شوم» فرانسوی انتخاب کرده و آرد: ساقه هایی از رستنی ها که میان آنها تهی است مانند ساقهٔ گندم و نی. (واژه های نو فرهنگستان ایران، ص ۱۳۱). (اصطلاح گیاه شناسی) ساقه هایی را گویند که میان تهی می باشند (مانند ساقهٔ نباتات تیرهٔ غلات و خیزران). در این ساقه ها جدار و صفحات عرضی به محاذات گره های آن قرار گرفته و کم و بیش حفرهٔ داخلی آنها را به حجرات استوانه ای تقسیم می نماید. ماسوره. سوفار. (فرهنگ فارسی معین). || (ص) هر چیز بهم درآمیخته باشد. (برهان). هر چیز در هم آمیخته شده. (ناظم الاطباء). ماشور. ماسور. و رجوع به ماشور و ماسور شود.