معنی مئتاء
6 بازدید
[ مِ ءْ ] (ع ص) رجل مئتاء؛ مرد بسیار عطا و پاداش دهنده. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). || طریق مئتاء؛ راه آبادان و روشن. || (اِ) پایان میدان اسب تاختن. || جای فراهم آمدن راهها. || جانب و مقابل. گویند: داری بمئتاء دار فلان؛ یعنی خانهٔ من جانب و مقابل خانهٔ فلان کس است. (منتهی الارب) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
کلمات هم‌قافیه با «مئتاء»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «اء» برای سرودن شعر