معنی مؤیدیه
5 بازدید
[ مُ ءَیْ یِ دی یَ ] (اِخ) مؤیدیان. سلسله ای که نخستین پادشاه آن مؤید آیبه (آی آبه) (جلوس ۵۲۲ -وفات ۵۶۹ هـ . ق.) بوده و پس از وی پسرش طغان شاه و پسر او سنجرشاه تا سال ۵۸۳ هـ . ق. سلطنت داشته اند. علامهٔ قزوینی نویسد: «در این سال یعنی ۵۸۳ تکش بر نیشابور خراسان مستولی شده و سلطنت حقیقی از دست مؤیدیان بیرون رفت ولی تا سنهٔ ۵۹۱ باز سنجرشاه در نیشابور بود. در این سال به تهمت عصیان او را به خوارزم خواندند و چشم او را میل کشیدند و در سنهٔ ۵۹۵ وفات نمود. (از یادداشتهای قزوینی ج ۳ صص ۳۳۲-۳۳۳).
کلمات هم‌قافیه با «مؤیدیه»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «یه» برای سرودن شعر