معنی مؤتوی
5 بازدید
[ مُ ءْ تَ ] (ع ص) نعت فاعلی از اتواء (ایتواء). کسی که پناه و جای می دهد دیگری را. (از منتهی الارب، مادهٔ اوی). آن که منزل می دهد کسی را و پذیرایی می کند. || مهربان و مشفق و با رحم و مروت و دلنواز. (ناظم الاطباء). بخشنده و ترحم کننده. (از منتهی الارب).
کلمات هم‌قافیه با «مؤتوی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «وی» برای سرودن شعر