معنی مؤتن
4 بازدید
[ مُ ءْ تِ ] (ع ص) نعت فاعلی از ایتان. (منتهی الارب، مادهٔ ات ن). زن یا هر حیوان ماده ای که در زاییدن، اول پای بچهٔ آن برآید. (ناظم الاطباء). زن که گاه زادن پای جنین او نخست بیرون آمده باشد پیش از دو دست او. (یادداشت مؤلف). آن زن که کودک نگونسار زاید. (مهذب الاسماء). مئتان. (منتهی الارب). و رجوع به ایتان شود.
کلمات هم‌قافیه با «مؤتن»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «تن» برای سرودن شعر