معنی مؤتثی
6 بازدید
[ مُ ءْ تَ ] (ع ص) کسی که بسیار خورد و چون تشنه گردد تشنگی او به آب رفع نگردد. (منتهی الارب مادهٔ اث ی). آن که به علت بسیار خوردن طعام تشنگی او به آب رفع نشود. (از آنندراج). کسی که بسیار خورده و تشنه شود و هرچه آب خورد سیراب نگردد. (ناظم الاطباء).
کلمات همقافیه با «مؤتثی»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «ثی» برای سرودن شعر