معنی مأبورة

[ مَ ءْ رَ ] (ع ص) سکة مأبورة؛ یعنی رستهٔ خرمابن گشن و اصلاح داده شده. (منتهی الارب). نخلة مأبورة؛ خرمابن گشن داده شده و سکة مأبوره؛ راستهٔ خرما بنان گشن داده شده. (ناظم الاطباء). || شاة مأبورة؛ یعنی گوسپند سوزن خورانیده. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || کسی که کژدم او را نیش زده باشد. (منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || متهم و مطعون. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا): لست بمأبور فی دینی، قول امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب علیه السلام است بطریق استعاره یعنی نیستم تهمت و طعن کرده شده به دین و اسلام خود. و در این قول مأثور هم آمده. (از منتهی الارب) (از آنندراج) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). و رجوع به مأثور شود.