معنی لفگر
[ لَ گَ ] (اِ) دودهٔ اجاق که از دود پدید آید. میر نظمی راست: که کانون دماغش شعله خیز است که لفگر بسته بینی دوده نیز است. (این لغت با شاهد آن از مجعولات شعوری است).
کلمات همقافیه با «لفگر»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «گر» برای سرودن شعر