معنی واژه لغوی
4 بازدید
[ لُ غَ وی ی ] (ع ص نسبی) منسوب به لغت. || دانشمند علم لغت . مردی که دانش لغت دارد. دانای به علم لغت. عالم به لغت. ج، لغویون، لغویین : چو ابن رومی شاعر چو ابن مقله دبیر چو ابن معتز نحوی چو اصمعی لغوی . منوچهری.[ لَ وا ] (ع ص، اِ) سخن بیهوده. لغو. || هیچکاره از هر چیزی. لغو. || خطا. لغو. || بانگ مرغ سنگخوار. لغط. (منتهی الارب).[ لَ وا ] (اِخ) موضعی است در شعر عروةبن معروف الاسدی، مشهور به ابن حجلة. (از معجم البلدان).