معنی واژه لشکرپناه

[ لَ کَ پَ ] (ص مرکب) ملجأ سپاه : شماساس کین توز لشکرپناه که قارن بکشتش به آوردگاه.فردوسی. گزین کیانی و پشت سپاه نگهدار ایران و لشکرپناه.فردوسی. پدر جستی ای گرد لشکرپناه بجای پدر گورت آمد براه.فردوسی. سبک شیردل گرد لشکرپناه نگونسار کرد آن درفش سیاه.فردوسی. چو نزدیک شهر جهاندار شاه فراز آمد آن گرد لشکرپناه.فردوسی. سر پهلوانان لشکرپناه بنزدیک شاهان ترا دستگاه.فردوسی. گریزان برفتند یکسر سپاه ز گیو سرافراز لشکرپناه.فردوسی. بفرمود تا شد ز پشت سپاه بر گیو گودرز لشکرپناه.فردوسی. تو با کاویانی درفش و سپاه بپشت سپه باش لشکرپناه.فردوسی. بجنبید با رستم از قلبگاه خروشان و جوشان و لشکرپناه.فردوسی. وزان سو یکی گرد لشکرپناه بیامد که بد سرفراز سپاه.فردوسی. فرستاده آمد به توران سپاه گزین پور تو گیو لشکرپناه.فردوسی. خروش آمد از بوق ایران سپاه چو پیروز شد گرد لشکرپناه.فردوسی. میان دو بیشه به یک روز راه فرود آمد آن گرد لشکرپناه.فردوسی. بشد زان دژم، گرد لشکرپناه همانجا به شب خیمه زد با سپاه. (گرشاسب نامه ص ۱۳۱). بدان آمدن شادمان گشت شاه از آن پهلوانان لشکرپناه.نظامی.