معنی واژه لشکرافروز
4 بازدید
[ لَ کَ اَ ] (نف مرکب) لشکرفروز. آنکه لشکر به اشتعال نایرهٔ قتال انگیزد. آنکه تحریض لشکر به جنگ کند در جنگ جای : از آن بهره ای را به نستور داد یل لشکرافروز فرخ نژاد.دقیقی. که داند که در جنگ پیروز کیست از آن و از این لشکرافروز کیست.فردوسی. کجا نام او شاه فیروز بود سپهبددل و لشکرافروز بود.فردوسی. پیاده شد از اسب گودرز پیر همه لشکرافروز دانش پذیر.فردوسی. تو بملک اندر مانند معز الدینی لشکرافروز و مخالف شکن و پندپذیر. معزی (از آنندراج).