معنی لایموت

[ یَ ] (ع ص مرکب) (از: لا + یموت) که نمیرد. آنکه نمیرد. بی مرگ. بی موت. - حیّ لایموت؛ زنده ای که نمیرد. - || نامی از نامهای خدای تعالی؛ هو الحی الذی لا یموت : ای بحق بخت تو حی لاینام بادی اندرحفظ حی لایموت.انوری. در قاموس کتاب مقدس آمده است: لایموت صفتی از صفات ثبوتیهٔ حضرت اقدس الهی است (رسالهٔ اول تیموتاوس ۶:۱۶) وجود این صفت در مخلوقات بسته به اراده و مشیت خالق است لایموتی ارواح انسانی از امیال غیرمتناهی و اقتدارات او که در ترقیات غیرمتناهیه و لیاقات عقاب یا اجری که در این دنیا منتهی نمیشود معلوم گشته است این تعلیم و عقیده در میان تمام طوایف و امم متداول بوده و دانشمندترین فلاسفهٔ قدیم این مطلب را کم و بیش تعلیم میدادند هر چند که تمام دلایل و براهین خارجی نسبت به این مطلب بدون ضمیمهٔ شهادات کتاب مقدس ناقص است. و کتاب مقدس نیز آن را به واضحی تمام تعلیم نمیدهد لکن جواب مسیح که به صدوقیان در این خصوص داده ایشان را مجاب فرمود در (انجیل متی ۲۲:۳۳) وارد است چه که ایشان منکر قیامت اند و معتقدند که مرگ انتهای جمیع آرزوهای ایشان است (کتاب اعمال رسولان ۲۳:۸) علیهذا مسیح از تورات معین و مکشوف فرمود که اجداد سلف که دنیا را بدرود گفته اند هنوز باقی و زنده میباشند (خروج ۳:۶). ایمان و عقیدهٔ قدیم عبرانیان در بقای روح بعد از موت از کلمات بسیار که خدای تعالی فرموده است و در کتاب مقدس وارد گشته مثل. «جمع شده با قوم خود» و غیره واضح و مبرهن میگردد و اینگونه کلمات ابداً دخلی به دفن جسد ندارد که در آیات ذیل وارد است (پیدایش ۲۵:۸ و ۹ و ۳۵:۲۹ و ۴۹:۲۹ و ۳۳ سفر اعداد ۲۰:۲۴ - ۲۶ و ۲۷:۱۲ و ۱۳ تثنیه ۳۲:۵۰ و ۳۴:۵ و ۶) و مضامین آیات ذیل دلیل بر این است که نویسندگان کتاب مقدس را عقیده بر این بوده است که موت و فنای بدن انتهای عمر روح نمیباشد (مزامیر ۱۷:۱۵ و ۷۳:۲۴ -۲۶ دا ۱۲:۲). و توضیح این موقوف به وجود مبارک کلمةاللََّه بود که قیامت اموات و قیام خود او از اموات وجود حیات بی فساد را واضح میگرداند (رسالهٔ دوم تیموتاوس ۱:۱۰) بقا و لایزالی روح در مثل مرد غنی و العازار به واضحی تمام بیان گشته (لوقا ۱۶:۱۹ -۳۱). و اخبار از عذاب و عقاب ابدی شریران و برکت صالحین و عادلان در (انجیل متی ۲۵:۴۶ و یوحنا ۵:۲۸ و ۲۹) بخوبی مکشوف گردیده است. و حواریان نیز از روح القدس ملهم گشته بقا و لایموتی روح و قیام بدن را در (اعمال رسولان ۷:۵۵ -۶۰ و ۱۰ -۴۲ و اول قرنتیان ۱۵: و دوم قرنتیان ۵:۱ -۸ و فلیمون ۱:۲۱ -۲۳ و اول تسالونیکیان ۴:۱۳ - ۱۸) بیان فرمودند. و برکت لایموتی و لایزالی نجات یافتگان یکی از عطایای خداست بتوسط مسیح که بواسطهٔ متحد گشتن با او بتوسط ایمان تصاحب توانند کرد. (یوحنا ۱۰:۲۷ و ۲۸ و ۱۱:۲۵ رسالهٔ رومیان ۶:۲۳ اول یوحنا ۵:۱۱ -۱۳). (قاموس کتاب مقدس). قوت لایموت. بخور و نمیر. اقل مقدار قوت که آدمی از گرسنگی نمیرد.