معنی لاغیة
[ غی یَ ] (ع ص، اِ) کلمة لاغیة؛ سخن بد و فاحش و بیهوده. سخن نابکار. (دهار). منه قوله تعالی : {/Bلاََ تَسْمَعُ فِیهََا لاََغِیَةً. ۱-۴۸۸:۱۱/}(قرآن ۸۸/۱۱). (منتهی الارب). لغو. (مهذب الاسماء). حرف بیجا. || (مص) نافرجام گفتن یعنی فحش. (مجمل اللغة). نافرجام گفتن. (تاج المصادر). رجوع به مدخل لاغ فارسی شود.
کلمات هم‌قافیه با «لاغیة»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «یة» برای سرودن شعر