معنی لاطیء
5 بازدید
[ طِءْ ] (ع ص) نعت فاعلی از لطأ به معنی دوسیدن به زمین و چسبیدن. (از منتهی الارب): و هو نبات لاطی ء مع الارض لَه رؤس رخوة. (ابن البیطار). چسبنده به زمین. || قبری لاطی ء؛ گوری با زمین هموار. (مهذب الاسماء).
کلمات همقافیه با «لاطیء»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «ء» برای سرودن شعر