معنی لاحق

معنی لاحق

7 بازدید
[ حِ ] (ع ص) نعت فاعلی از لحق. رسنده. (دهار) (منتهی الارب). دررسنده. پیوسته. رسیده. بدنبال کسی رسیده. (منتخب اللغات). آنکه از پس آمده واصل شود و آنچه از عقب به چیزی پیوندد. (غیاث): و هر روز او را شأنی است غیرشأن سابق و لاحق. (تاریخ بیهقی ص ۳۱۰). لَیْط ؛ لَوط؛ لاحق گردانیدن کسی را به کسی. (منتهی الارب). گفت، لاحق شدن آخر قوم به اوّل آن. (منتهی الارب). || صاحب کشاف اصطلاحات الفنون گوید: لاحق بالحاء المهملة عند الفقهاء هو الذی ادرک مع الامام اول الصلوة و فاته الباقی لنوم او حدث او بقی قائما للزحام او الطائفة الاولی فی صلوة الخوف کانه خلف الامام لایقرأ و لا یسجد للسهو کذا فی فتاوی عالمگیری ناقلا عن الوجیز للکردزی. و هکذا فی الدرر حیث قال: اللاحق من فاته کلها ای کل الرکعات او بعضها بعد الاقتداء -انتهی. و عندالمحدثین قدسبق بیانه فی لفظ السابق. و جمع اللاحق اللواحق. -انتهی. || اشتر اندک گوشت. (مهذب الاسماء). || ابولاحق، باز. (منتهی الارب).
[ حِ ] (اِخ) نام اسب معاویةبن ابی سفیان. || نام اسب غنی بن اعصر. || نام اسب حازوق خارجی. || نام اسب عتیبة. || نام اسب حارث. || لاحق الاصغر اسپی است مربنی اسد را. (منتهی الارب).
[ حِ ] (اِخ) ابن الحسین بن عمران [ ابن ] ابی الورد. قدم علینا سنة احدی او اثنین و ستین و رأیته بنیسابور احد الطوافین. حدثنا ابوالحسین لاحق بن الحسین بن عمران بن محمدبن ابی الورد البغدادی قدم علینا فی ذی القعدة سنة ستین و ثلاثمائة ثنا ابراهیم بن عبد الصمدالهاشمی ثنا ابومصعب ثنا مالک عن الزهری عن انس ان النبی (صلعم) دخل مکة و علی راسهٔ مغفر. حدثنا ابوعمر لاحق بن الحسین فی قدمته الثانیة فی ذی الحجة سنة اربع و ستین ثنا ابوسعید محمدبن عبدالحکیم الطائفی بها ثنا محمدبن طلحةبن محمدبن مسلم الطائفی ثنا سعیدبن سماک بن حرب عن ابیه عن عکرمة عن بن عباس قال قال رسول اللََّه (صلعم) اذا احب اللََّه انفاذ امر سلب کل ذی لب لبه. اخبرنا خیثمةبن سلیمان اجازة و حدثنیه عنه لاحق بن الحسین ثنا عبیدبن محمد الکشوری ثنا محمدبن بحیی بن جمیل ثنابکربن الشرود ثنا یحیی بن مالک بن انس عن ابیه عن الزهری عن انس عن النبی (صلعم) قال لایخرف قاری القرآن. (ذکر اخبار اصفهان چ لیدن ۱۹۳۴ ج ۲ ص ۳۴۲ -۳۴۳).
[ حِ ] (اِخ) ابن حمید مکنی به ابومجلز. تابعی است. سلیمان التیمی و عمران بن حدیر از او روایت کنند.
[ حِ ] (اِخ) ابن عبدالحمید از خاندان ابن لاحق. شاعری قلیل الشعر است. (ابن ندیم).
[ حِ ] (اِخ) ابن ضمیرةالباهلی. اخرج ابوموسی من طریق ابی شیخ بسند له فیه مجاهیل الی سلیم ابی عامر سمعت لاحق بن ضمیرةالباهلی قال وفدت علی النبی (ص) فسألته عن الرجل یلتمس الاجر و الذکر فقال النبی (ص) لاشی ء له ان اللََّه لایقبل من العمل الا ماکان خالصاً یبتغی به وجهه. (الاصابة ج ۶ ص ۲).
[ حِ ] (اِخ) ابن عفیر الرقاشی نام پدر عبدالحمید و عبدالحمید پدر ابان. و ابان شاعر معاصر آل برمک و ناظم کلیله و دمنه به عربی است.
[ حِ ] (اِخ) ابن مالک ابوعقیل الملیلی (بلامین مصغراً). ذکره ابوموسی فی الذیل و اخرج من طریق الاصمعی عن هرم بن الصقر عن بلال بن الاسعر عن المسوربن مخرمة من ابی عقیل لاحق ابن مالک انه قال لعمر انبأنا ابوعقیل احد بنی ملیل لقیت رسول اللََّه (ص) علی ردهة بنی جعل فآمنت به و سقانی شربة فذکر القصة و فیها انه مات قبل ان یرجع عمر من الحج فامر باهله فحملوا معه فلم یزل ینفق علیهم حتی قبض و من طریق الاصمعی ایضاً بهذا الاسناد قال ابوعقیل سمعت رسول اللََّه (ص) یقول لاتکذبوا علی فانه من یکذب علی یلج فی النار. (الاصابة ج ۶ ص ۲).
[ حِ ] (اِخ) ابن معدبن ذهل. ذکره ابوموسی ایضاً فی الذیل و اخرج من طریق ابی العتاهیة الشاعر و اسمه اسماعیل بن القاسم عن الاصمعی عن ابی عمروبن العلاء عن عام بن الحدثان انه سمعه یقول قحطت البادیة فی زمن هشام بن عبدالملک فقدمت و فودالعرب فجلس هشام لرؤسائهم فدخلوا و فیهم درواس بن حبیب بن لاحق بن معد و هو غلام له ذوابة علیه شملتان و له اربع عشرة سنة فقال اشهد باللََّه لقد سمعت ابا حبیب بن درواس یحدث عن ابیه عن جده لاحق بن معدبن ذهل انه و فد علی رسول اللََّه (ص) فسمعه یقول کلکم راع و کلکم مسئول عن رعیته و ان الوالی من الرعیة کالروح من الجسد لاحیاة له الامعها و ذکر قصة طویلة و فی السند مجاهیل و اورده ابن عسا کرفی کتاب مناقب الشبان من طریق محمدبن احمدبن رجاء حدثنی یزیدبن عبداللََّه حدثنا الاصمعی به بطوله لکنه قال دریاس و رأیته بخط شیخ شیخنا الحافظ العلائی بباء موحدة من تحت. (الاصابة ج ۶ صص ۲ -۳).

کلمات هم‌قافیه با «لاحق»

مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «حق» برای سرودن شعر

راهنمای اختصارات لغت‌نامه دهخدا

نشانه‌های اختصاری و معانی آن‌ها

اِ = اسم

اِخ = اسم خاص

اِ صوت = اسم صوت

اِ فعل = اسم فعل

اِ مرکب = اسم مرکب

اِ مص = اسم مصدر

ص = صفت

ص نسبی = صفت نسبی

ن تف = نعت تفضیلی

نف = نعت فاعلی

ن ل = نسخه بدل

ن م = نعت مفعولی

ع = عربی

ظ = ظاهراً

ج = جلد

ج، = جمع

جِ = جمعِ…

جج، = جمع‌الجمع

ججِ = جمع‌الجمعِ…

ص = صفحه

صص = صفحات

مص = مصدر

مص مرکب = مصدر مرکب

ح = حاشیه

حامص = حاصل مصدر

چ = چاپ

|| = نشانه معنی بعدی مدخل

__ = نشانه ترکیب یا زیرمدخل

ق = قید

ق.م. = قبل از میلاد

م. = میلادی

(ص) = صلّی‌الله علیه و آله و سلم

(ع) = علیه‌السلام

(س) = سلام‌الله علیه

فان = فرهنگ اسدی نخجوانی

حفان = حاشیه فرهنگ اسدی نخجوانی

حبط = حبیب‌السیر چاپ طهران

خارج می‌شوید؟

برای خروج از سایت اطمینان دارید؟

برای دسترسی باید وارد شوید