معنی لابة

[ بَ ] (ع اِ) سنگلاخ سوخته. (منتهی الارب). سنگلاخ. (مهذب الاسماء). ج، لاب و لابات. قال الاصمعی: اللابة الارض التی البستها الحجارة السود و جمعها لابات ما بین الثلاث الی العشر فاذا کثرت فهی اللاب واللوب. (معجم البلدان). و فی الحدیث حرّم النبی (ص) مابین لابتی المدینة و هما حرّتان تکتنفانها. || شتران سیاه فراهم آمده. (منتهی الارب).[ بَ ] (اِخ) موضعی است. (منتهی الارب). عامربن طفیل گوید: و نحن جلبنا الخیل من بطن لابة فجئن یبارین الاعنة سمّها. (معجم البلدان). شهری است به حدود نوبه نزدیک تر (از ناحیت سودان) و مردمانی دزدند و درویش و همه برهنه و از همهٔ ناحیت سودان مردمان این لابة مذمومتر باشند. (حدود العالم).