معنی قیظه
6 بازدید
[ قَ / قِ ظَ / ظِ ] (اِ) (اصطلاح تصوف) لنگ مانندی که درویشان به کمر می بستند و عورت را بدان می پوشاندند و گاهی آن را از زیر بغل چپ و راست برده به پشت گردن گره میزدند. لنگوته. این کلمه را گاه به ضاد هم ضبط کرده اند. (فرهنگ فارسی معین از مقالات الحنفا).
کلمات هم‌قافیه با «قیظه»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ظه» برای سرودن شعر