معنی قلم خودنویس
[ قَ لَ خوَدْ / خُدْ نِ ] (اِ مرکب) قلمی که مرکب در میان دارد و بی آنکه آن را بجوهر زنند نویسد. در تهذیب تاریخ ابن عساکر در ترجمهٔ ابوالعلا صاعدبن حسن بن صاعد آرد: از مخترعات او قلمی آهنین میان تهی بود که آن را از مداد پرمیکرد و یک ماه به کار میبرد بی آنکه قلم خشک شود. (تهذیب تاریخ ابن عساکر ج ۶ ص ۳۶۰).
کلمات همقافیه با «قلم خودنویس»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «یس» برای سرودن شعر