معنی قلمه
[ قَ لَ مَ / مِ ] (اِ) قطعه های شاخ تر که بر زمین غرس کنند. ترکهٔ کوچک پاره ای از درختان که بر زمین نشانند تا بروید. شاخی از گل یا درخت که مورب برند و بنشانند و آن ریشه آرد و نمو کند. (یادداشت مؤلف). ترکهٔ سر و ته بریده که بزمین فروبرند تا شاخ و برگ آرد و درختی شود. (یادداشت مؤلف): قلمهٔ تبریزی. قلمهٔ چنار. قلمهٔ گل سرخ. قلمهٔ مو. قلمهٔ بید. رجوع به قلمچه شود.[ قَ لَ مَ / مِ ] (اِ) نامی است که در آذربایجان به درخت تبریزی دهند. (یادداشت مؤلف). رجوع به تبریزی شود.[ قَ لَ مَ ] (اِخ) دهی است از دهستان ذهاب بخش سرپل ذهاب شهرستان قصرشیرین، واقع در ۲۳هزارگزی شمال سرپل ذهاب و ۳هزارگزی شمال باختر راه فرعی باویسی. موقع جغرافیایی آن دامنه و هوای آن گرمسیری مالاریایی است. سکنهٔ آن ۲۵۰ تن است. آب آن از سراب دیزگه و چشمه و محصول آن غلات، دیم و لبنیات و شغل اهالی زراعت و گله داری است. راه مالرو دارد و اتومبیل میتوان برد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۵).
کلمات همقافیه با «قلمه»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «مه» برای سرودن شعر