معنی قلقل

[ قُ قُ ] (ع ص) مرد سبک روح و ظریف را گویند. (برهان). مرد چست سبک روح. (منتهی الارب). || خفیف در سفر. (اقرب الموارد). || اسب سبک. (منتهی الارب). || یاری گر شتابکار. (منتهی الارب) (آنندراج). المعوان السریع التحرک. (اقرب الموارد). || (اِ صوت) آواز ریختن شراب از شیشهٔ صراحی. (آنندراج). آواز شراب را گفته اند که از گلوی صراحی بیرون می آید. (برهان). || (ص) مجازاً بمعنی کلان.[ قِ قَ ] (ع اِ) نام درخت انار صحرایی است و آن را قلاقل و قلقلان هم میگویند. (برهان).[ قِ قِ ] (ع اِ) گیاهی است که دانهٔ آن سیاه باشد و نیکو در بوئیدن و نیک محرک باه خصوصاً چون کوفته به کنجد آمیخته به انگبین معجون سازند و آن را قلقلان بضم و قلاقل کعلابط نیز نامند یا آن سرد و نوع گیاه دیگر است و بیخ و ریشهٔ آن گیاه را مغاث خوانند و عامه به غلط آن را با فاء خوانند. (منتهی الارب). درختی است به بلندی درخت انار و بار آن دانه ای است گرد و سیاه به اندازهٔ فلفل یا کمی بزرگتر و در آن چسبندگی و شیرینی و بوی خوش است. (اقرب الموارد). به فارسی انار دانهٔ دشتی نامیده میشود. طبیعت آن در دوم گرم و تر با رطوبت فضلیه و بغایت مقوی باه و منعظ و مسمن بدن هر نوع که استعمال نمایند خصوصاً با کنجد و یا با نبات و یا فانید و یا عسل سرشته و مصلح حال گرده و مثانه و زایل کنندهٔ احتراق و مقدار شربت بریان کردهٔ آن از قبیل تنقل تا یک اوقیه و از کوبیدهٔ آن تا نیم اوقیه و اکثار آن مصدع و مضر معده و مورث هیضه و مصلح آن بریان نمودن و با سکنجبین یا با قند و عسل خوردن، بدل آن به وزن آن ابهل و چهار دانگ آن مغز تخم خیار است. (مخزن الادویه). نباتی است شبیه به نبات کنب و چوب او مایل به سرخی و شاخها دراز و ثمرش مستدیر و بزرگتر از فلفل و املس و بیرون او مایل بسیاهی و مغز او با حلاوت و اندک لزوجت و پوست ساق او قوی تر از پوست کنب و گلش مایل به سفیدی و مستعمل از او دانهٔ اوست و بعضی او را حب السمنه دانسته اند در دوم گرم و تر و بغایت مبهی خصوصاً با کنجد و نبات و مسمن بدن و قدر شربتش تا یک وقیه و مصدع و مصلحش بو دادن او و استعمال سکنجبین است. (تحفهٔ حکیم مؤمن).[ قُ قُ ] (اِخ) دهی است از دهستان فریم، بخش دودانگهٔ شهرستان ساری، واقع در ۲۰۰۰گزی باختر کهنه ده. موقع جغرافیایی آن دشت و هوای آن معتدل مرطوب مالاریائی است. سکنهٔ آن ۴۵ تن است. آب آن از نهر عروس داماد و محصول آن برنج، غلات، و شغل اهالی زراعت است. راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۳).[ قُ قُ ] (اِخ) دهی است از دهستان خرم رود شهرستان تویسرکان، واقع در ۲۴ هزارگزی شمال باختر تویسرکان و ۶ هزارگزی جنوب باختر اشتران. موقع جغرافیایی آن کوهستانی و هوای آن سردسیری است. سکنهٔ آن ۶۱۷ تن است. آب آن از دو رشته قنات و چشمه و محصول آن غلات، دیم، انگور، کتیرا، و شغل اهالی زراعت است. راه مالرو دارد و تابستان از راه سوبلق و لاشجر اتومبیل میتوان برد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۵).