معنی قلعه شهرک
6 بازدید
[ قَ عَ شَ رَ ] (اِخ) قلعه ای است در بالای کوه اشکنوان، علف بسیار دارد. مردم صحراگرد در اول فصل علف گوسفندهای خود را با طناب بالای قلعه برده و پس از اینکه علف تمام شد باز با طناب پائین می آورند. (جغرافیای غرب ایران ص ۱۳۱). رجوع به اشکنوان شود.
کلمات همقافیه با «قلعه شهرک»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «رک» برای سرودن شعر