معنی قفیل

معنی قفیل

[ قَ ] (ع ص، اِ) پوست خشک. || آنچه خشک شود از درخت. || تازیانه. (اقرب الموارد) (منتهی الارب). || گلاب. (منتهی الارب). رجوع به قِفّیل شود. || راه کوه سنگ که دویدن را نشاید، گویا کوچهٔ دربسته است. || گیاهی است. (اقرب الموارد) (منتهی الارب).
[ قِ فْ فی ] (ع اِ) گلاب. (اقرب الموارد). رجوع به قَفیل شود.
[ قَ ] (اِخ) موضعی است (منتهی الارب) در سرزمین طی. زیدبن خیل در شعر خود که آن را پیش از مرگش سروده از آن یاد کند. (معجم البلدان).

کلمات هم‌قافیه با «قفیل»

مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «یل» برای سرودن شعر

راهنمای اختصارات لغت‌نامه دهخدا

نشانه‌های اختصاری و معانی آن‌ها

اِ = اسم

اِخ = اسم خاص

اِ صوت = اسم صوت

اِ فعل = اسم فعل

اِ مرکب = اسم مرکب

اِ مص = اسم مصدر

ص = صفت

ص نسبی = صفت نسبی

ن تف = نعت تفضیلی

نف = نعت فاعلی

ن ل = نسخه بدل

ن م = نعت مفعولی

ع = عربی

ظ = ظاهراً

ج = جلد

ج، = جمع

جِ = جمعِ…

جج، = جمع‌الجمع

ججِ = جمع‌الجمعِ…

ص = صفحه

صص = صفحات

مص = مصدر

مص مرکب = مصدر مرکب

ح = حاشیه

حامص = حاصل مصدر

چ = چاپ

|| = نشانه معنی بعدی مدخل

__ = نشانه ترکیب یا زیرمدخل

ق = قید

ق.م. = قبل از میلاد

م. = میلادی

(ص) = صلّی‌الله علیه و آله و سلم

(ع) = علیه‌السلام

(س) = سلام‌الله علیه

فان = فرهنگ اسدی نخجوانی

حفان = حاشیه فرهنگ اسدی نخجوانی

حبط = حبیب‌السیر چاپ طهران

خارج می‌شوید؟

برای خروج از سایت اطمینان دارید؟

برای دسترسی باید وارد شوید