معنی قفن
[ قِ فَ ن ن ] (ع ص) مرد درشت اندام بدزبان گول. (منتهی الارب). الجلف الجافی. (اقرب الموارد).[ قَ فَ ن ن ] (ع اِ) پس گردن. (منتهی الارب). قفا. (اقرب الموارد). اصل آن قفا بود و نون مشددی بر آن افزودند. (منتهی الارب).[ قَ ] (ع اِ) تازیانه. (منتهی الارب).[ قَ ] (ع مص) به چوب دستی زدن. (منتهی الارب). زدن با عصا و تازیانه. (اقرب الموارد). || بر گردن کسی زدن. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || کارزار نمودن. (منتهی الارب). || از قفا ذبح کردن گوسفند و جز آن، و آن ممنوع است. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || از سر زبان خوردن سگ، یا از خنور آب خوردن آن. (منتهی الارب): قفن الکلب؛ ولغ. (اقرب الموارد).
کلمات همقافیه با «قفن»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «فن» برای سرودن شعر