معنی واژه قفان

[ قَ فْ فا ] (ع اِ) نشان و پی. (منتهی الارب): آتیته علی قفان ذلک و قافیته؛ ای اثره. (اقرب الموارد) (منتهی الارب). قفان در قول عمر: انی استعمل الرجل الفاجر لاستعین بقوته ثم اکون علی قفانه؛ ای علی تتبع امره، و نون آن زاید است. (منتهی الارب). || (ص) امانت دار. (منتهی الارب). امین. (اقرب الموارد). || (اِ) گروه از هر چیزی. جماعت. (منتهی الارب): قفانُ کل شی ء؛ جُمّاعُه. (اقرب الموارد). قفانُ کل شی ء؛ جماعته. || پایان و نهایت کاری. (منتهی الارب): قفان کل شی ء؛ استقصاء معرفته. (اقرب الموارد) (منتهی الارب).[ قَ فْ فا ] (معرب، اِ) معرب کپان. (منتهی الارب). قبان که بدان سنجند. (اقرب الموارد).