معنی قرکن
7 بازدید
[ قَ کَ ] (اِ) زمینی را گویند که آن را آب یا سیلاب کند، و در هر جای از آن قدری آب ایستاده باشد. || جوی را نیز گویند که آن را نو احداث کرده یا کنده باشند. (آنندراج). رجوع به فَرکَن و فَرکَنْد شود.
کلمات هم‌قافیه با «قرکن»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «کن» برای سرودن شعر