معنی قراهولاکو

[ قَ هُ ] (اِخ) قراهلاگو. فرزند موتوکن از خانات ماوراءالنهر و خاندان جغتای بود. یک بار به سال ۶۳۹ هـ .ق . و بار دیگر در سال ۶۵۰ به سلطنت رسید. (از معجم الانساب زامباور ج ۲ ص ۳۷۰). و حمداللََّه مستوفی آرد: ابن مواتکان بن جغتای خان به حکم وصیت چنگیزخان بر جای او [ جغتای ] پادشاه شد و در عهد گیوگ خان معزول گشت و پادشاهی به ییسوخان بن جغتای خان تعلق گرفت و در عهد منکوقاآن ییسوخان عزلت یافت و قراهولاکو پادشاه شد و بعد از او به نام پسرش مبارکشاه معین گشت. (تاریخ گزیده چ امیرکبیر ص ۵۸۶). و خواندمیر آرد: قراهولاکوبن میتوکان بن جغتای خان، وی پس از وفات جغتای خان به پادشاهی رسید، چون کیوک خان بر مسند قاآن نشست، قراهولاکو را عزل کرد و ییسومنکابن جغتای خان را در آن الوس والی گردانید، دیری نپایید که ییسومنکا وفات یافت و بار دیگر قراهولاکو به دست قراجارنویان به سلطنت نشست. در سلطنت وی امیر قراجار به سال ۶۵۲ هـ .ق. وفات یافت. (تاریخ حبیب السیر چ خیام ج ۳ ص ۸۱).