معنی قرآنخوان
7 بازدید
[ قُ رْ خوا / خا ] (نف مرکب) قرآن خواننده. قاری. عابد. پارسا. شخصی که پیوسته قرآن خواند. (برهان): و جده ای بود مرا زنی پارسا و خویشتن دار و قرآن خوان. (تاریخ بیهقی). || کنایه از شخصی است که او را از حکومت و منصب معزول کرده باشند. (برهان) (ناظم الاطباء).
کلمات همقافیه با «قرآنخوان»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «ان» برای سرودن شعر