معنی قاینی

[ یِ نی ی ] (ص نسبی) نسبت است به قاین. (الانساب سمعانی).[ یِ نی ی ] (اِخ) ابوطالب (سید...) فقیه و رجالی متبحر از دانشمندان امامی است که در خراسان نفوذ و مرجعیت داشت. تألیفات وی حاکی از کثرت اطلاعات او است و از آن جمله است: السبع السیاره. وی از شاگردان سید محمدباقر حجةالاسلام شفتی بوده و به سال ۱۲۹۰ هـ . ق. یا ۱۳۰۰ هـ . ق. درگذشته است. (ریحانة الادب ج ۳ ص ۲۷۸).[ یِ نی ی ] (اِخ) اسحاق بن احمدبن ابراهیم مکنی به ابوالحسن، از محدثان است. وی از ابی قریس محمدبن جمعةبن خلف حافظ روایت کند و ابوبکر احمدبن ابراهیم بن احمدبن محمود ثقفی حافظ واعظ از او روایت دارد. (الانساب سمعانی).[ یِ نی ی ] (اِخ) جنیدبن محمدبن علی امام فاضل متدین و صوفی لطیف ظریف نیکوروش و بسیار پرهیزکار بود. وی در اصفهان از ابومنصور محمدبن احمدبن علی بن سکرویه و گروهی دیگر روایت شنید. (الانساب سمعانی).[ یِ نی ی ] (اِخ) محمدبن علی مکنی به ابومنصور از محدثان است. وی از امام ابوبکر احمدبن حسین بیهقی و ابوعثمان اسماعیل بن عبدالرحمان صابونی و ابوالقاسم عبدالکریم بن هوازن قشیری و جز ایشان روایت شنید. سمعانی آرد: پدرم از او روایت شنید و ابوطاهر شیخی و فرزندش ابوالقاسم از او برای من روایت کرده اند. (الانساب سمعانی).[ یِ نی ی ] (اِخ) محمدبن محمدبن ابراهیم، در اصطلاح رجالی ملقب است به قایینی. (ریحانة الادب ج ۳ ص ۲۷۸). رجوع به محمد... شود.[ یِ نی ی ] (اِخ) محمد خلیل (ملاخلیل)بن محمداشرف اصفهانی. وی به سال ۱۱۳۴ هـ . ق. پس از رهائی از محاصرهٔ افغان در قزوین اقامت کرد. الذریعة آرد: شرح حال وی در تتمیم امل الامل تألیف شیخ عبدالنبی قزوینی بطور مبسوط آمده و مورد ستایش قرار گرفته است. تألیفاتی دارد. او راست: ۱ -البدأ. ۲ -حاشیهٔ شرح اشارات خواجه. ۳ -شرح حدیث عمران صابی. وی به سال ۱۱۳۶ در قزوین درگذشته و کلمهٔ «الظهر» (۱۱۳۶) ماده تاریخ وفات او است. و از این تاریخ معلوم میگردد قول برخی که او را از شاگردان شیخ بهائی متوفی ۱۰۳۱ شمرده اند دور از حقیقت است. (الذریعه ج ۳ ص ۵۴ و ج ۶ ص ۱۱۱ و ریحانة الادب ج ۳ ص ۲۷۹).